.::پرندۀ آزاد::.
"در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد هرچه بیشتر اوج بگیری کوچکتر خواهی شد"
جمعه ٤ خرداد ۱۳۸٦
 

       داستان درباره یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود .

       او پس از سال ها آماده سازی ماجراجویی خود را آغاز کرد ولی از آنجا که

       افتخار کار را فقط برای خود می خواست تصمیم گرفت تنها از کوه بالا برود .

       شب بلندی های کوه را تماماْ در بر گرفت و مرد هیچ چیز را نمی دید ٬ همه چیز

       سیاه بود و او اصلا دید نداشت . ابر روی ماه و ستارگان را پوشانده بود ٬ 

       همانطور که از کوه بالا می رفت چند قدم مانده به قله ٬ پایش لیز خورد و در حالیکه

       به سرعت سقوط می کرد از کوه پرت شد . در حال سقوط فقط لکه های سیاهی را

       در مقابل چشمانش می دید و احساس وحشتناک مکیده شدن توسط جاذبه او را

       در خود می گرفت ، همچنان سقوط می کرد و در آن لحظات ترس عظیم

       همه رویدادهای خوب و بد زندگی به یادش می آمد ، فکر می کرد مرگ چقدر به او

       نزدیک است . ناگهان احساس کرد که طناب به دور کمرش محکم شد و بدنش

       میان آسمان و زمین معلق بود و فقط طناب او را نگه داشته بود در این لحظه سکون

       برایش چاره ای نماند جز آنکه فریاد بکشد : " خدایا کمکم کن ! "

       ناگهان صدای پر طنینی از آسمان شنیده شد : " از من چه می خواهی ؟ "

       " ای خدا نجاتم بده ! "

       " واقعا باور داری که من می توانم تو را نجات بدهم ؟ " 

       " البته که باور دارم . "

       " اگر باور داری طنابی را که به کمرت بسته شده را پاره کن ! "

       یک لحظه سکوت ... و مرد تصمیمش را می گیرد ... 

       گروه نجات تعریف می کردند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند ، 

       بدنش از یک طناب آویزان بود و با دستهایش محکم طناب را گرفته بود ...

       و او فقط یک متر از زمین فاصله داشت ...                                                         

             

       شما تا چه حد به طناب زندگی خود چسبیده اید ؟ 

       آیا تا به حال شده طناب را رها کرده باشید ؟

       هیچگاه به پیامهایی که از طرف خدا برایتان فرستاده می شود شک نکنید .

       هیچگاه نگویید خداوند فراموشتان کرده یا رهایتان کرده است .

       هیچگاه تصور نکنید که او از شما مراقبت نمی کند .

       و به یاد داشته باشید خداوند همواره با ماست .