.::پرندۀ آزاد::.
"در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد هرچه بیشتر اوج بگیری کوچکتر خواهی شد"
شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸٦
 

                                                 نامه های خط خطی

       خدایا ! من همانی هستم که وقت و بی وقت مزاحمت می شوم ٬ همانی که

       وقتی دلش می گیرد و بغضش می ترکد ٬ می آید سراغت . من همانی ام که

       همیشه دعاهای عجیب و غریب می کند و چشمهایش را می بندد و می گوید:

       من این حرف ها سرم نمی شود . باید دعایم را مستجاب کنی .

       همانی که گاهی لج می کند و گاهی خودش را برایت لوس می کند ٬ همانی که

       نمازهایش یک در میان قضا می شود و کلی روزه ی نگرفته دارد ٬ همانی که

       بعضی وقت ها پشت سر مردم حرف می زند و گاهی بدجنس می شود .

       البته گاهی هم خودخواه ٬ گاهی هم دروغگو . حالا یادت آمد من کی هستم ؟

       امیدوارم بین این همه آدمی که داری ٬ بتوانی من یکی را تشخیص بدهی .

       البته می دانم که مرا خیلی خوب می شناسی . تو اسم مرا می دانی . 

       می دانی کجا زندگی می کنم و به کدام مدرسه می روم . تو حتی اسم تک تک

       معلم های مرا هم می دانی . تو می دانی من چند تا لباس دارم و هر کدامشان

       چه رنگی است ٬ اما ...

       خدایا ! اما من هیچی از تو نمی دانم . هیچی که دروغ است ٬ چرا ٬ یک کمی 

       می دانم . اما این یک کمی خیلی کم است . آخر می دانی ٬ من مدت هاست که

       می خواهم چیزهایی برایت بنویسم . البته من همیشه با تو حرف زده ام .

       باز هم حرف می زنم . اما راستش چند وقتی است که چند تا تصمیم جدید 

       گرفته ام . دوست دارم عوض بشوم ٬ دوست دارم بزرگ بشوم ٬ دوست دارم

       بهتر باشم . من یک عالم سؤال دارم ٬ سؤال هایی که هیچکس جوابش را بلد

       نیست . دوست دارم  تو جوابم را بدهی .

       نمی دانم ٬ شاید هم من اصلآ هیچ سؤالی ندارم و می خواهم تو به من

       سؤال های تازه یاد بدهی . اما باید قول بدهی کمکم کنی ! قول می دهی؟

       از یک جایی شروع کن . تو هم یک جوری سر صحبت را با خدا وا کن .

       راستی تو چه برنامه ای داری ؟ به خدا چه می خواهی بگویی ؟

                                                                         * نامه های خط خطی اثر: عرفان نظرآهاری *