.::پرندۀ آزاد::.
"در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد هرچه بیشتر اوج بگیری کوچکتر خواهی شد"
چهارشنبه ٢٥ بهمن ۱۳۸٥
 

      ۱۳۸۲/۱۱/۲۵:

           بیا تا یک سال دیگه همین موقع با هم باشیم و بعد تمومش کنیم .

      ۱۳۸۳/۱۱/۲۵:

          چرا اینقدر غصه می خوری ؟ اگه تو هم مثل من یکی را داشتی که بهت

          زنگ می زد و خوشحالت می کرد ٬ اینقدر غصه نمی خوردی ٬ تمومش کن .

      ۱۳۸۴/۱۱/۲۵:

          یک سال گذشته و همه چیز ظاهرا تمام شده و هیچکس از دیگری خبری نداره

           اما این طرف یکی هنوز داره به خاطر رقیبی که نمی شناسدش و

          حتی نمی دونه اصلا وجود داره یا نه ؟ غصه می خوره ...

      ۱۳۸۵/۱۱/۲۵:

          دو سال از دعوا گذشته ٬ حالا دیگه اونی که غصه می خورد هنوز هم گاهی اوقات

          غصه می خوره ٬ اما دو سال بزرگتر شده و یاد گرفته وقتی اونو می بینه

          دیگه با چشمهاش دنبالش نکنه و به روی خودش هم نیاره ٬ اما داره توی خودش

          می سوزه و می سازه ... 

      پرنده آزادم !

          چقدر زود ۳ سال بین من و تو گذشت .۳ سال با ناراحتی بر خلاف ۳ سال قبلش .

          ۶ سال است که به جز تو هیچکس نتوانسته درٍ خانه ی قلبم را بگشاید

          آنجا فقط جایگاه توست .

          هنوز هم نمی دانم چرا رفتی ؟ شاید قلب من برای بزرگی تو ٬ کوچک بوده

          شاید هم خطا کردم .

          آنقدر که خاطرات با تو بودن آزارم می دهد ٬ دوری و ندیدنت آزار دهنده نیست !!!

               از خانه ی قلبم پرستو وار کوچ کردی ...

                                           از آزادی ات لذت ببر و برای آزادی من هم دعا کن .

                    (امیدوارم جمله ی خودت یادت نرفته باشه !) M.L for ever