.::پرندۀ آزاد::.
"در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد هرچه بیشتر اوج بگیری کوچکتر خواهی شد"
چهارشنبه ۳٠ تیر ۱۳۸٩
 

     خیلی وقته که ازت دور شدم . 

     خیلی وقته که شب باهات حرف نزدم .

     خیلی وقته که در خونه اتو نزدم .

     خیلی وقته که تو تنهایی هام سراغت نیومدم .

     اینا خیلی بده، مگه نه؟

     خیلی بده که دیگه نمازهام آخرش یه سجدۀ طولانی نداره تا فقط من باشم و تو . 

     قرآن خوندنام سر سری شده و فقط برای رفع تکلیف .

     احساس می کنم پر از گناهم ...

     دلم برات خیلی تنگ شده ،

     دلم برای اون موقع هایی که تا دیر وقت باهات حرف میزدم تنگ شده ...

     اون موقع ها کلی باهات حرف داشتم، یه عالمه دل تنگی و غصه و بغض .

     همه شو برام حل کردی ولی حل کردنشون باعث شد که خودتو هم از یاد ببرم ! 

     می دونم بندۀ بدی بودم که فقط وقتی بهت احتیاج داشتم صدات می زدم. 

     می خوام حالا که همه چی بر وفق مراده هم، صدات بزنم و بگم 

     خیلی خیلی ممنون خدا جونم .

     مثل همیشه کمکم می کنی؟